TURCJA

    Turcja to państwo położone na granicy Europy i Azji. Jego stolicą jest Ankara, a największym miastem Stambuł. Turcja ma około 85 milionów mieszkańców, a językiem urzędowym jest turecki. Kraj ten ma bogatą historię i kulturę, ponieważ przez wiele wieków był centrum wielkich imperiów, takich jak Imperium Osmańskie. Turcja jest także popularnym miejscem turystycznym dzięki pięknym plażom, zabytkom i ciepłemu klimatowi.

  • Start -Antalya
  • 4 – Pamukale
  • 5 – Bursa
  • 6 – Stambuł
  • 7 – Ankara
  • 8 – Konya
  • Koniec – Antalya

   Pomimo, że nasza wycieczka po Turcji miała miejsce w zimowym miesiącu, udało nam się popluskać w ciepłych wodach Pamukkale. Spacerowaliśmy po tarasach, delektując się wspaniałymi widokami. Woda wypływająca z gorących źródeł, bogata w związki wapnia i dwutlenek węgla, ochładzając się na powierzchni, wytrąca węglan wapnia, tworząc interesujące nacieki.

    Pamukkale w języku tureckim oznacza „bawełniany zamek”. Jeśli mocno uruchomimy wyobraźnię, rzeczywiście można dostrzec zamek. Te przepiękne tarasy powstały 14 tys. lat temu. Ale czy kolejnym pokoleniom dane będzie je podziwiać ? Muszą się bardzo pospieszyć, ponieważ nadmierna turystyka, zmiany klimatyczne oraz erozja negatywnie wpływają na wapienne struktury.

hierapolis

   Zwiedzanie Hierapolis rozpoczęliśmy bez większego entuzjazmu, myśląc, że to tylko kilka kolumn i kamieni z minionych stuleci. Jednak monumentalność i ogrom pozostałości po mieście założonym w II wieku p.n.e. wprawiły nas w niemały podziw i zdziwienie. Miasto, po każdej klęsce, potrafiło się podnieść i stawało się coraz piękniejsze – dziś mamy na to namacalne dowody. Wokół metropolii rozwijała się turystyka uzdrowiskowa, wszak Hierapolis leży nieopodal Pamukkale. Teren do zwiedzania jest ogromny, a bez pośpiechu można spędzić tu cały dzień.

    Niestety, my nie dysponowaliśmy wystarczająco dużo czasu, więc ograniczyliśmy się do najważniejszych miejsc tego antycznego miasta. Największe wrażenie zrobił na nas Teatr, jeden z najlepiej zachowanych obiektów tego typu w świecie antycznym. Jest naprawdę niesamowity i imponujący. Posiadał  on do 15 000 widzów, a jego bogato zdobiona fasada sceniczna jest niemal nienaruszona, oferując zapierający dech w piersiach widok na równinę Denizli. Warto usiąść na widowni i wyobrazić sobie wystawianą tu sztukę. Należy jednak pamiętać, że ze względu na dużą odległość (wysokość) między widownią a sceną, osoby cierpiące na lęk wysokości mogą odczuwać pewien dyskomfort.

bursa

    Podczas naszej wycieczki mieliśmy okazję podziwiać wspaniałe meczety. Jednym z nich był Zielony Meczet w Bursie, który został zbudowany w latach 1419-1421. Nazwę swą zawdzięcza zielono-niebieskim kaflom, którymi wyłożone jest wnętrze. Podczas swojej bytności   narażony był na trzęsienia ziemi oraz liczne kradzieże, co sprawiło, że część jego elementów nie jest oryginalna. Obiekt ten wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

    Czując niedosyt, postanowiliśmy jeszcze udać się do Wielkiego Meczetu, największej Świątyni w mieście. W jej wnętrzu znajduje się wiele pamiątek związanych z średniowieczną nauką islamską. Atmosfera panująca w Wielkim Meczecie oraz swobodne zachowania przebywających w nim osób wprowadziły nas w stan zdumienia. Część ludzi czytała koran, inni modlili się, a niektórzy spożywali posiłek lub przeglądali telefon. Dowiedzieliśmy się, że to naturalne, aby każdy w meczecie robił to na co ma ochotę. Oczywiście pod warunkiem nie przeszkadzania innym osobom. Ponadto wszyscy obowiązkowo byli bez butów, a kobiety musiały mieć nakrycie na głowę.

   Ta swoboda oraz brak patetyczności udzieliła się również i nam. Pomimo tego, iż nie jesteśmy wyznawcami islamu w prezencie otrzymaliśmy egzemplarz koranu. 

stambuł

   Nie bez powodu mówi się, że Stambuł to “miasto dwóch kontynentów – a tysiąca wspomnień.” Trudno byłoby wybrać te najbardziej spektakularne, więc może po kolei – oczywiście w wielkim skrócie.

Rejs po Bosforze

   Zwiedzanie Stambułu zaczęliśmy od rejsu po Bosforze. Bosfor to cieśnina morska, która oddziela Europę od Azji, łącząc Morze Czarne z Morzem Marmara. Bosfor jest często nazywany „duszą Stambułu” i stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych tego miasta, oferując malownicze rejsy między dwoma kontynentami.

   Rejs wycieczkowy, pozwolił zobaczyć nam miasto z perspektywy dwóch kontynentów (Europy i Azji). Mogliśmy podziwiać pałace, meczety i luksusowe wille usytuowane przy brzegu. Widoki są fantastyczne, zarówno po europejskiej jak i azjatyckiej stronie. Po Bosforze regularnie odbywa się transport morski, więc można w trakcie rejsu podziwiać ogromne transportowce.

   Aby jeszcze lepiej wczuć się w klimat można sobie zamówić na statku turecką herbatkę i popijać podczas zwiedzania. Oczywiście nie omieszkaliśmy tak zrobić.

Rejs statkiem wprowadził nas w doskonały nastrój przed kolejną dawką eksplorowania Stambułu.

Hagia Sophia

   Chyba, każdy kto przyjeżdża do Stambułu ma w planie zwiedzenie tego magicznego miejsca.

   Hagia Sophia (Święta Mądrość) to  ikoniczna budowla, która jest arcydziełem architektury bizantyńskiej. Wzniesiona została w latach 532–537 jako największa chrześcijańska katedra. Na przestrzeni wieków  pełniła funkcję świątyni chrześcijańskiej, meczetu, muzeum. Od 2020 roku znów jest funkcjonującym meczetem.  

   Niestety jest to jedyny meczet w Stambule, w którym pobierana jest opłata za wstęp. Dodatkowo, parter nie jest dostępny dla wszystkich, a jedynie dla wyznawców islamu. Zwiedzającym pozostaje pierwsze piętro. Niemniej jednak podziwianie mozaik, które tam się znajdują to z pewnością wielka uczta duchowa dla osób ceniących sobie sztukę sakralną. 

   Konstrukcja meczetu stała się wzorem dla nowożytnych budowniczych tego typu świątyni.

Topkapi – Pałac Sułtana

   Przez ponad czterysta lat ta niezwykła rezydencja była sercem władzy Imperium Osmańskiego. To tutaj mieszkało aż 30 sułtanów wraz ze swoimi rodzinami. W najlepszych czasach cały kompleks tętnił życiem — zamieszkiwało go nawet 4000 osób, w tym kilkusetosobowy harem. Pałac Topkapi powstał w latach 1460–1478 z polecenia sułtana Mehmeda II Zdobywcy. Rozległy kompleks obejmuje cztery dziedzińce, liczne pawilony, harem oraz piękne ogrody. Dziś, od 1924 roku, pełni funkcję muzeum, w którym można zobaczyć m.in. relikwie proroka Mahometa, imponującą kolekcję klejnotów oraz zachwycającą porcelanę. Spacerując po pałacu, trudno nie zwrócić uwagi na charakterystyczne kafelki w odcieniach błękitu, czerwieni i zieleni, ozdobione misternymi wzorami roślinnymi.

   To miejsce zrobiło na nas ogromne wrażenie. Bogato zdobione apartamenty, ceremonialne sale, łaźnie, ogromne kuchnie i zadbane ogrody pozwalały choć na chwilę przenieść się w czasie. Spacerując, próbowaliśmy wyobrazić sobie, jak wyglądało tu codzienne życie przed wiekami.

Harem

Skarbiec, wnętrza pałacu i ogrody

Błękitny Meczet

   Najpiękniejszy i najsławniejszy meczet Stambułu z 6 minaretami i ścianami pokrytymi 20 tys. niebieskich fajansowych płytek. 

   Zbudowany z polecenia sułtana Ahmeda I. Legend głosi, że młody sułtan wybudował meczet, ponieważ chciał uzyskać przebaczenie Allaha za złe prowadzenie się w młodości. Jego ambicją było stworzenie budowli wyraźnie podobnej, lecz wspanialszej od stojącej w pobliżu Hagii Sofii.

   Trzeba przyznać, że  monument robi wrażenie. W naszym odczuciu udało się Ahmedowi I dorównać kunsztem i wspaniałością Błękitnego Meczetu do Hagia Sophii.  

   Do wnętrza meczetu prowadzą trzy wejścia. Świątynię zaś przykrywa kopuła o średnicy 22,4 m, która wznosi się 43 m ponad poziom posadzki. 

Wielki Bazar

   Aby tradycji stało się zadość oczywiście nie mogło nas zabraknąć  na największym krytym targowisku świata Wielkim Bazarze .

   Jego ogromna powierzchnia to 30 hektarów, gdzie w ok. 3,5 tys. sklepów można kupić niemal wszystko. Oczywiście ja, jako kobieta,nie mogłam oderwać wzroku od kapiących złotem sklepików, w których można zadowolić każdą nawet najbardziej wymagającą klientkę. Nie kupiłam jednak nic wartościowego ale, by nie wyjść stamtąd z pustymi rękami, kupiliśmy pamiątki dla siebie i bliskich. Zjedliśmy również  pyszny kebab, bo podobnie jak w naszych galeriach handlowych, znajduje się tam sporo kawiarni i restauracji.

Stambuł nocą

   Bardzo długi i intensywny spacer po mieście przekonał nas, że Stambuł nocą ma wiele do zaoferowania.

  Przede wszystkim jest nieziemsko oświetlony i tajemniczy. Spacerowaliśmy po najbardziej zatłoczonej ulicy Stambułu – Istiklal Street. Jest to również główna ulica handlowa, która  stała się atrakcją turystyczną. 

   Spacer po Moście Galata należy z pewnością do romantycznych przeżyć. Nasz „romantyzm” dodatkowo okraszony był najpierw drobnym deszczykiem, a potem rzęsistą ulewą. O ale od czego parasole i kurtki przeciwdeszczowe ? 

ankara

   Turyści często omijają Ankarę błędnie sądząc, że miasto to ma niewiele do zaoferowania. Tymczasem historia i dziedzictwo tego miejsca mogą przyćmić niejedno tureckie miasto.

   Obecnie Stolicę zamieszkuje ok. 5,5 miliona osób, co sprawia, że trudno tu o kameralną atmosferę. Jednak ci, którzy cenią metropolie, z pewnością będą zachwyceni.

   W 1923 r. , po wojnie o niepodległość założyciel republiki Turcji Mustafa Kemal Ataturk, wybrał Ankarę na stolicę, co przyczyniło się do dalszego rozwoju miasta oraz jego podziału na starą część, zwaną Ulus oraz nową – Yenisehir.

Większość zabytków skoncentrowana jest wokół ścisłego centrum, co umożliwia poruszanie się się między nimi pieszo.

   My skupiliśmy się na zwiedzeniu mauzoleum i muzeum Ataturka, których budowa trwała dziewięć lat.

Ich architektura nawiązuje do tradycyjnego, anatolijskiego stylu. Prosta bryła emanuje patetyzmem i naprawdę robi wrażenie.

W muzeum znajduje się woskowy posąg Atatürka, a także liczne listy, pisma, przedmioty, ubrania i rzeczy osobiste należące do wodza oraz wystawa fotografii.

   Obserwowaliśmy tłumy Turków, oddających hołd twórcy nowoczesnej Turcji, bowiem Ataturk z pewnością nim był. Przeprowadził szereg fundamentalnych reform, przekształcając kraj z upadającego Imperium Osmańskiego w świeckie państwo oparte na zachodnich wzorcach.

   – Wprowadził reformę alfabetu, zastępując arabski alfabet łacińskim, co znacząco ułatwiło edukację i dostęp do wiedzy.

   – Wprowadził również obowiązek posiadania nazwisk, co stanowiło odejście od tradycyjnych zwyczajów.

   – Przyznał prawa wyborcze kobietom, co było posunięciem. wyprzedzającym swoje czasy.

  – Kluczową reformą była laicyzacja państwa, polegająca na oddzieleniu religii od instytucji państwowych, co miało na celu stworzenie spójnego i nowoczesnego społeczeństwa

   Mimo, że od czasu śmierci pierwszego prezydenta Turcji minęło już trochę czasu, to wciąż Turcy darzą go ogromnym szacunkiem i sentymentem.

kapadocja

   Z Kapadocją mieliśmy jasno określone oczekiwania. Po pierwsze, chcieliśmy zwiedzać i podziwiać tę cudowną krainę. Po drugie, planowaliśmy lot balonem o wschodzie słońca, który miał być prezentem z okazji rocznicy naszego poznania i wspólnego życia.

    O ile pierwszy punkt naszego planu zrealizowaliśmy w pełni, o tyle drugi niestety pozostał niespełniony z powodu zbyt silnego wiatru. Do samego końca mieliśmy nadzieję, że warunki pogodowe się poprawią na tyle, byśmy mogli wznieść się w powietrze. Jednak, jak to bywa, nie można mieć wszystkiego, a lot balonem wciąż pozostaje na naszej liście marzeń do zrealizowania.

    Kapadocja jest ogromna – obejmuje obszar około 600 km². Nasze zachwyty nie miały końca. Spektakularne widoki i wzruszające chwile na zawsze pozostaną w naszej pamięci. 

Monastery bizantyjskie z VII-XIII wieku

   Te unikalne świątynie zostały wykute w miękkiej skale wulkanicznej przez mnichów, którzy schronili się tutaj przed prześladowaniami Cesarstwa Rzymskiego. Pod wpływem świętego Bazylego, ojca chrześcijańskiego  monastycyzmu stworzyli w Górach Kapadocji centrum monastyczne składające się z ponad 300 świątyń i kapliczek. Każdy z przybywających tu mnichów musiał wydrążyć sobie celę mieszkalną, a razem z pozostałymi mnichami jadalnię, miejsca na modlitwę i inne potrzebne pomieszczenia.

   Ogromnym skarbem są freski skalne, na które źle wpływają tłumy odwiedzających a także światło lamp błyskowych, stąd zakaz robienia zdjęć w kościołach.

   Najsłynniejsze kompleks skalnych kościołów wpisanych na listę UNESCO znajduje się w Parku Narodowym Goreme.

konya

   Uchodzi za jedno z najbardziej religijnych i konserwatywnych miast Turcji. Znane jest również z zakonu tańczących derwiszów, których charakterystyczną cechą jest umiejętność medytacji w ruchu w postaci całego szeregu figur. Derwisz wyraża swoją jedność z Bogiem podczas zatracaniu się w tańcu. Taniec to nie rozrywka ale duchowy trans. Derwisze kręcą się wokół własnej osi w lewo (w stronę serca). Prawa ręka skierowana ku górze przyjmuje łaskę bożą, a lewa skierowana ku ziemi przekazuje ją światu. Ceremonia odbywa się przy muzyce.

    Z przyjemnością zwiedziliśmy Muzeum Mevlany – założyciela zakonu. Filozofia jego opierała się na jedności istnienia, pokorze, służbie innym i samopoznaniu. W muzeum znajdują się rękopisy, instrumenty i wiele pamiątek po derwiszach.

    Warto tu wpaść i wzbogacić swoją wiedzę w tym temacie.

antalya

Kaleici – Stare Miasto

   Antalya to miasto, w którym zaczęła się i zakończyła nasza turecka przygoda — właśnie tutaj znajduje się lotnisko.
Swoją niepowtarzalną atmosferą i urokiem zachwyciło nas Stare Miasto — zupełnie inne od tych, które widzieliśmy wcześniej. Kręte, wąskie uliczki, przytulne i klimatyczne knajpki, brukowane drogi oraz pięknie odrestaurowane domy tworzą klimat, który uwielbiamy.
   To miejsce, w którym historia zdaje się być wciąż obecna, kiedy to Antalyą rządzili Rzymianie, Bizantyjczycy, a później Osmanowie.

Wodospad Düden

   Ależ to ciekawe miejsce. Wyjątkowość tej przestrzeni polega na tym, iż woda spada z wysokości 40 metrów bezpośrednio z wysokiego klifu do Morza Śródziemnego. Wodospad widoczny jest zarówno z lądu jak i morza.

ciekawostki

Obrządek pogrzebowy

   Obrządek pogrzebowy był dla nas dużym zaskoczeniem — różnice kulturowe w tym obszarze okazały się bardzo wyraźne. Przyjmuje się, że pochówek powinien nastąpić w ciągu doby od śmierci. Wierzy się, że ciało przechodzi wówczas do życia pozagrobowego, dlatego należy jak najszybciej odpowiednio je przygotować.

   W islamie niezwykle istotną rolę odgrywa koncepcja czystości rytualnej, która zachowuje znaczenie również po śmierci. Oznacza to konieczność właściwego przygotowania ciała do pochówku, z zachowaniem godności osoby zmarłej. Uważa się, że w dniu śmierci człowiek staje przed Allahem, dlatego powinien być w stanie rytualnej czystości.

   Zmarłego obmywają dorośli muzułmanie tej samej płci — mężczyznę mężczyźni, a kobietę kobiety. Następnie ciało owija się w białą, bawełnianą tkaninę lub całun, w którym zostaje złożone do grobu.

   Całun skrapia się wodą różaną, wodą ze źródła Zamzam w Mekce lub wonnymi substancjami. W pomieszczeniu, w którym zmarły oczekuje na pogrzeb, pozostawia się zapalone światła. Zgodnie z zasadami religijnymi ciało powinno zostać złożone do ziemi bezpośrednio w całunie.

   Modlitwy pogrzebowe odbywają się w meczecie, gdzie kobiety i mężczyźni modlą się oddzielnie. Następnie ciało, niesione w trumnie, przenosi się na cmentarz. Zgodnie z tradycją zwłoki powinni nieść mężczyźni z rodziny.

   Dawnym zwyczajem jest także przygotowywanie chałwy, którą rozdaje się uczestnikom pogrzebu, sąsiadom oraz osobom mijanym w trakcie konduktu.

Przyjmuje się, że w domu zmarłego przez co najmniej trzy dni nie powinno się gotować — posiłki przynoszą wówczas sąsiedzi.

   Najważniejszy jest okres pierwszych siedmiu dni po śmierci. W tym czasie bliscy i znajomi gromadzą się na cmentarzu oraz w domu zmarłego, modlą się i wspominają jego życie.

Fontanna sesibil

   Fontanna znajduje się na dziedzińcu Muzeum Melvany

   Misy na marmurowej fontannie mają głęboką symbolikę, która odnosi się do etapów ludzkiego życia i duchowej drogi człowieka.

  Pojedyncza górna misa – Narodziny. Symbolizuje początek życia. Woda wypływa z jednego źródła, co oznacza, że człowiek rodzi się sam.

   Dwie misy poniżej – Młodość i Małżeństwo. Woda rozdziela się na dwa strumienie i wpada do dwóch mniejszych mis, symbolizuje to dorastanie, wejście w relacje i zawarcie małżeństwa – z jednego powstaje dwoje.

   Kolejne trzy misy i dwie poniżej – Rodzina. Dalszy podział wody do trzech mis symbolizuje rozrastanie się rodziny, narodziny dzieci i pełnię życia społecznego.

   Ostatnia dolna misa – Śmierć i Wieczność. Wszystkie strumienie wody finalnie łączą się w jednej, dużej misie na dole. Oznacza to, że niezależnie od tego, jak bogate i liczne było życie człowieka, w obliczu śmierci znów staje się on jednością i odchodzi z tego świata samotnie, powracając do źródła.

Fontanna służyła nie tylko ochłodzie, ale jako pomoc w medytacji.

   Każdy chyba przyzna, że symbolika na Fontannie Selsebil jest niezwykle trafna i sensowna. Nam z całą mocą przemówiła do wyobraźni.

 

wieczór turecki w kapadocji

   Podczas naszej wycieczki do Turcji nie brakowało radosnych chwil. Jedną z nich był udział w wieczorze tureckim, który odbył się w jednej z jaskiń w Kapadocji. Przez cały wieczór czuliśmy się częścią tureckiej społeczności. Mieliśmy okazję poznać jej kulturę, zwyczaje oraz kuchnię.

Podobne wpisy