Najstarsze odkryte pozostałości tężni solankowych w Europie pochodzą z przełomu II/IV wieku. W przeszłości tężnie służyły do uzyskiwania soli kuchennej. Obecnie pełnią funkcję wielkich inhalatorów. Można je spotkać nie tylko w kurortach ale wielu miastach Polski.
Aby tężnia prawidłowo działała system pomp pompuje solankę czyli mineralną wodę leczniczą, na szczyt konstrukcji. Następnie solanka grawitacyjnie spływa po wypełnieniu, którym najczęściej są gałązki tarniny lub inne drewniane elementy. Podczas spływania solanka rozbija się o gałązki, co powoduje jej intensywne parowanie.
W procesie parowania, tworzy się tzw. aerozol solny, bogaty w jod, wapń, magnez, brom, potas i krzem. W wyniku czego, wokół tężni, tworzy się powietrze o wysokiej czystości i leczniczych właściwościach, bardzo podobnych do tych, które występują nad morzem. Najlepsze efekty uzyskuje się w ciepłe, wietrzne dni. Powietrze wokół tężni wówczas intensywniej paruje i swobodnie się unosi.
Dlaczego tężnia solankowa jest istotne dla zdrowia:
- pomaga w leczeniu schorzeń układu oddechowego
- wspomaga leczenie zapalenia zatok, rozedmy płuc
- zwiększa odporność
- poprawia jakość snu
- przynosi ulgę osobom cierpiącym na alergie
- lepiej się oddycha osobom chorym na astmę
- powietrze bogate w jod wspiera funkcjonowanie tarczycy
- przynosi spokój w przypadku ogólnego wyczerpania
Zaleca się 30-45 minutowe seanse w tężni solnej. Najlepiej rano lub wieczorem, bo ciało wówczas jest najbardziej podatne na działanie solanki.
Kto nie powinien korzystać z tężni:
- osoby z nadczynnością tarczycy
- chorzy na nowotworowymi
- nadwrażliwi na jod i brom
- osoby z niewydolnością wieńcową
Niepożądane efekty tężni:
- możliwość pojawienia się niebezpiecznych bakterii lub grzybów w wodzie solankowej
- zanieczyszczenie wody przez ludzi nieodpowiednio korzystających z tężni
- brak regularności w wymianie solanki i konserwacji
Miód z mniszka lekarskiego – sprawdzony przepis i działanie
Każdego roku staramy się robić miód z mniszka lekarskiego, popularnie nazywanego mleczem.
– Czekamy na największy wysyp kwiatów i słoneczna pogodę.
– Szukamy łąki, które jest jak najdalej oddalona od głównych dróg.
– Zbieramy kwiaty dorodne, pełne pyłków – na jedną porcje ok. 500 sztuk.
– Kwiaty rozkładamy na dużym ręczniku lub innym podłożu, aby wyszły z nich ewentualne robaczki.
– Nie myjemy kwiatów, gdyż usuniemy z nich dobroczynne pyłki.
– Przekładamy kwiaty do dużego garnka, zalewamy 1 litrem wody.
– Opcjonalnie dodajemy sok z cytryny lub pomarańczy (ja dodaję) i gotujemy 15 minut.
– Pozostawiamy w garnku razem z wodą na 24 godziny.
– Po tym czasie, odciskamy kwiatki przekładając je do gazy lub na sitku, (ja wolę gazę).
– Do uzyskanego płynu dosypujemy 1 kg cukru i gotujemy ok. 1 godziny na małym ogniu, od czasu do czasu mieszając. – Sprawdzamy konsystencję. Miód musi być gęsty i lejący. – Jeżeli potrzeba, wydłużamy czas gotowania do uzyskania właściwej gęstości, (pamiętajmy jednak, że gorący miód jest bardziej lejący, tężeje gdy stygnie. Więc nie przesadzamy z gotowaniem). – Gorący miód przelewamy do słoiczków, zakręcamy, nie pasteryzujem Smacznego !
Właściwości miodu z mniszka lekarskiego – Zawiera w swoim składzie duże zawartości witaminy C i B2. – Występują w nim związki mineralne, takie jak: fosfor, potas, mangan, żelazo oraz wiele cennych związków organicznych. – Wykazuje właściwości antyoksydacyjne. – Cukry glukoza i fruktoza dodają energii, a białko wzmacnia organizm. – Jest tu też cholina, odpowiedzialna za funkcję ochronną wątroby. – Zawiera kwas krzemowy, przyspieszający wygląd skóry i gojenie się ran.
Kiedy go stosować – przy dolegliwościach układu moczowego, – dolegliwościach reumatycznych, – osłabieniu fizycznym i psychicznym, – przeziębieniu i bólu gardła – jako środek osłonowy w trakcie długotrwałego przyjmowania antybiotyków
Aby miód zachował świeżość jak najdłużej, warto trzymać go z dala od światła i wysokich temperatur. Można go przechowywać do ok. dwóch lat. Naturalną cechą miodu z mniszka jest szybka krystalizacja, co nie oznacza, że jest zepsuty. Optymalną ilość stanowią 2 – 3 łyżeczki w ciągu doby. Mogą być one zjadane bezpośrednio ze słoika, służyć jako smarowidło na bułeczce lub jako dodatek do napoju, który chcemy aby był słodki.
Różne źródła inaczej podają czy jest bezpieczny i polecany dla dzieci. Myślę, że jak ze wszystkim trzeba zachować zdrowy rozsądek podawać go raczej dzieciom powyżej 3 roku życia, głównie jako wsparcie odporności. Należy go jednak wprowadzać ostrożnie, monitorując ewentualne reakcje alergiczne. Ze względu na dużą zawartość cukru, stosować w umiarkowanych ilościach. Również kobiety w ciąży, które posiadają przeciwwskazania do włączenia tego miodu do diety, takie jak cukrzyca czy uczulenie, powinny go oczywiście unikać. W naszej kuchni miód z mniszka lekarskiego stosujemy przez cały jako zamiennik cukru do herbaty.
|
Tęcza
Dlaczego tęcza zachwyca? Tajemnice najbardziej kolorowego zjawiska na niebie 🌈
Chyba nie ma osoby, która na widok kolorowego łuku na niebie nie zatrzymałaby się choć na chwilę. Tęcza od zawsze wywołuje w nas ciepłe uczucia i nutkę magii. Ale jak właściwie powstaje ten niezwykły spektakl natury? Okazuje się, że za tym pięknym widokiem stoi czysta fizyka i idealna pogoda!
Przepis na tęczę, czyli wiedza o fizyce w kropli deszczu.
Żeby na niebie pojawiła się tęcza, natura musi spełnić konkretne warunki. Wszystko dzieje się wtedy, gdy z jednej strony nieba przelotnie pada deszcz, a z drugiej – zza chmur przebijają się promienie słońca.
Co ciekawe, wszystkie te piękne barwy cały czas są ukryte w świetle słonecznym. Zauważamy je jednak dopiero wtedy, gdy białe światło ulegnie załamaniu i rozszczepieniu.
Jak to działa?
Promienie słoneczne wpadają w zawieszone w powietrzu krople deszczu.
Ponieważ woda jest gęstsza od powietrza, światło w niej zwalnia i zmienia kierunek, załamuje się.
Na koniec światło rozdziela się na pojedyncze kolory – to zjawisko w fizyce nazywamy dyspersją.
Jako pierwszy udowodnił to słynny Isaac Newton, który podczas swoich eksperymentów przepuścił światło przez szklany pryzmat.
Bajkowa siódemka. Skąd ta kolejność kolorów?
Tęcza, którą podziwiamy z ziemi, składa się z siedmiu barw. Jeśli przyjrzymy się jej od góry do dołu, zawsze zobaczymy ją dokładnie w tej samej kolejności:
🔴 czerwony
🟠 pomarańczowy
🟡 żółty
🟢 zielony
🔵 niebieski
indygo (ciemnoniebieski)
🟣 fioletowy
Dlaczego układ jest zawsze taki sam?
Wszystko zależy od długości fali światła i stopnia jej zagięcia. Fiolet ma najkrótszą falę i zagina się najbardziej, dlatego ląduje na samym dole. Z kolei czerwień ma najdłuższą falę, zagina się najmniej i dumnie króluje na samej górze.
Tęcza podwójna i… tajemniczy pas Aleksandra
Czasami los daje nam bonus i na niebie pojawia się druga, nieco bledsza tęcza tuż nad tą główną. To tzw. tęcza wtórna. Powstaje, gdy światło odbije się wewnątrz kropli wody nie raz, a dwa razy!
Jeśli przyjrzymy się uważnie, zauważymy, że pas nieba pomiędzy obiema tęczami jest wyraźnie ciemniejszy niż reszta. To zjawisko nazywamy pasem Aleksandra – na cześć starożytnego filozofa Aleksandra z Afrodyzji, który jako pierwszy je opisał.
Tak naprawdę tęcza nie jest łukiem, ale pełnym okręgiem! Z ziemi widzimy tylko jej górną połowę, bo dolną zasłania nam horyzont. Całe koło można zobaczyć np. z okna samolotu.
Co symbolizuje tęcza?
Tęcza to nie tylko zjawisko optyczne, ale też potężny symbol w ludzkiej kulturze:
Nadzieja i pokój: Od wieków kojarzy się z optymizmem i nowym początkiem.
W popkulturze: Niezwykle popularne jest wierzenie, że domowe zwierzaki po śmierci przechodzą przez tzw. Tęczowy Most, gdzie czekają na swoich właścicieli.
Współczesność: Charakterystyczna, sześciobarwna flaga jest symbolem społeczności LGBT+, oznaczającym tolerancję, otwartość i różnorodność.
Ciekawe informacja
- Ośmiornice mają trzy serca i… niebieską krew. Gdy się stresują, jedno z serc przestaje bić — dlatego nie lubią pływać.
- Banany są lekko radioaktywne. Zawierają potas, w tym izotop K-40, ale spokojnie — trzeba by zjeść miliony naraz, żeby to miało znaczenie.
- Na Wenus dzień trwa dłużej niż rok. Obrót wokół własnej osi jest wolniejszy niż obieg wokół Słońca
- Ludzkie ciało świeci — dosłownie. Emitujemy bardzo słabe światło (bioluminescencję), ale jest ono niewidoczne dla oka.
- Miód się nie psuje. Znaleziono jadalny miód w grobowcach starożytnego Egipt sprzed tysięcy lat.
- W kosmosie nie ma dźwięku — więc eksplozje są całkowicie bezgłośne (w przeciwieństwie do filmów).
- Serce płetwal błękitny jest tak duże, że człowiek mógłby przepłynąć przez jego tętnice.
- Istnieje więcej możliwych partii szachów niż atomów w obserwowalnym wszechświecie.