Poleski Park Narodowy położony jest w województwie lubelskim. Został utworzony 1 maja 1990 roku. Jego powierzchnia wynosi 9 760,2864 ha. Teren parku jest płaski i wyróżnia się dużą liczbą jezior, stawów, bagien oraz torfowisk.

Roślinność parku jest niezwykle bogata i stanowi jedną z jego największych atrakcji. Rozległe torfowiska sprawiają, że obszar ten wyróżnia się spośród wszystkich parków narodowych w Polsce. Występują tu gatunki roślin typowe dla terenów podmokłych i bagiennych. Stwierdzono obecność 81 gatunków chronionych roślin naczyniowych oraz 36 gatunków znajdujących się na Polskiej Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych.

Prawdziwą ciekawostką jest występowanie na torfowiskach parku aż ośmiu gatunków roślin mięsożernych. Gdy na liściu takiej rośliny usiądzie owad, przykleja się do niego. Wówczas liść zwija się, wydziela substancje trawienne i wchłania rozłożone białko ofiary. Po uczcie pozostaje jedynie chitynowy pancerzyk.

Wśród grzybów objętych ochroną na terenie parku zaobserwowano sześć gatunków. Najczęściej spotykanym z nich jest sromotnik bezwstydny.

Ptaki stanowią jedną z największych atrakcji Poleskiego Parku Narodowego. Występuje tu około 200 gatunków, z czego blisko 150 uznano za lęgowe. Nam udało się wypatrzyć sowę, czaplę białą oraz majestatycznego bielika. Niestety nie zrobiliśmy zdjęcia – nie chcieliśmy tracić czasu na uruchamianie aparatu. Zamiast tego podziwialiśmy przez lornetkę jego niezwykły lot. Bielik, często błędnie nazywany orłem białym, jest uznawany za ptaka, który prawdopodobnie stał się pierwowzorem naszego godła państwowego.

Ogromne wrażenie zrobiła na nas również niezliczona liczba klekoczących bocianów, które bez obaw podchodziły do naszej przyczepy kempingowej.

Żurawie to odrębna grupa ptaków, która od zawsze kojarzy się z bagnami. Te piękne ptaki, wybierają torfowiska jako swoje miejsce do życia, rozrodu i wychowywania potomstwa. Na ich cześć, jedną z jagód rosnących na bagnach nazwano żurawiną.

Fauna Poleskiego Parku Narodowego obejmuje wiele rzadkich gatunków zwierząt. Jej niezwykła różnorodność wynika z bogactwa siedlisk występujących na terenie parku. Stwierdzono tu obecność około 290 gatunków kręgowców, z których wiele objętych jest ochroną.

Mieliśmy szczęście obserwować pasącego się na łące łosia w towarzystwie uroczej sarny.

Jednak największy zachwyt wzbudził w nas widok żółwia błotnego składającego jaja. W pełnym skupieniu i absolutnej ciszy byliśmy świadkami tego niezwykłego spektaklu natury. Była to jedna z tych chwil, które na długo pozostają w pamięci.